lifemag.gr | ΔΗΜΟΦΙΛΗ

7,3 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από Αλτσχάιμερ

src i zdnet

Είκοσι χώρες ένωσαν τις δυνάμεις τους για να μελετήσουν τη νόσο του Αλτσχάιμερ και άλλες μορφές άνοιας, σε μια πρώτη δοκιμή μιας νέας ερευνητικής προσέγγισης στην Ευρώπη.

Τα προτεινόμενα μέτρα παροτρύνουν τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αξιοποιήσουν από κοινού τα ερευνητικά τους μέσα προκειμένου να αποφύγουν τυχόν επικαλύψεις και να εξοικονομήσουν πολύτιμους πόρους. Το 85% σχεδόν των δημόσιων ερευνητικών κονδυλίων στην Ευρώπη διατίθεται για αποκλειστικά εθνικά σχέδια.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες υιοθέτησαν την προσέγγιση του «κοινού προγραμματισμού», με την προϋπόθεση ότι τα ερευνητικά σχέδια θα αναλαμβάνονταν σε εθελοντική βάση και θα είχαν ως αντικείμενο θέματα ευρωπαϊκού ή παγκόσμιου ενδιαφέροντος. Η άνοια, μια μόνιμη ή προοδευτική μείωση των διανοητικών ικανοτήτων, θεωρήθηκε ως κατάλληλο αντικείμενο για ένα πειραματικό σχέδιο, δεδομένου ότι αποτελεί πρόβλημα που εξελίσσεται ραγδαία σε όλες τις χώρες της ΕΕ και συνεπάγεται ένα τεράστιο κόστος περίθαλψης, το οποίο έφτασε τα 130 δισεκατομμύρια ευρώ. Εκφράζεται η ελπίδα ότι το σχέδιο αυτό θα αποτελέσει το παράδειγμα για την ανάληψη κοινής έρευνας και σε άλλους τομείς, όπως η κλιματική αλλαγή. Αν οι χώρες συντονίσουν τις προσπάθειές τους «θα συντελεστεί ένα σημαντικό βήμα προόδου», δήλωσε ο Επίτροπος έρευνας.

Ο αριθμός των ατόμων στην ΕΕ που πάσχουν από κάποια μορφή άνοιας ανέρχεται σε 7,3 εκατομμύρια και αναμένεται να διπλασιαστεί τα επόμενα 20 έτη δεδομένου ότι το προσδόκιμο ζωής αυξάνει. Η νόσος του Αλτχάιμερ είναι η συνηθέστερη αιτία και αντιπροσωπεύει το 70% όλων των περιπτώσεων άνοιας. Δεν υπάρχει γνωστή θεραπεία γι' αυτή τη νόσο που στερεί τους ασθενείς από τη μνήμη και την ικανότητα σκέψης. Το πειραματικό αυτό σχέδιο εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πρόγραμμα δράσης που κατήρτισε η Επιτροπή για να αντιμετωπίσει την προβλεπόμενη αύξηση των περιπτώσεων άνοιας. Πέρα από την έκκληση για μεγαλύτερη ερευνητική συνεργασία, το σχέδιο αυτό παροτρύνει τα κράτη μέλη να ανταλλάξουν τεχνογνωσία και να συνεργαστούν για την έγκαιρη διάγνωση της άνοιας.

Το Αλτσχάιμερ εμφανίζεται συνήθως μετά την ηλικία των 60 και ο κίνδυνος προσβολής από την ασθένεια αυξάνεται με την ηλικία. Τα άτομα στα οποία η διάγνωση γίνεται έγκαιρα μπορούν να αλλάξουν τις καθημερινές τους συνήθειες έτσι ώστε να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής τους. Μπορούν επίσης να έχουν λόγο στην απόφαση για τη θεραπευτική αγωγή που θα ακολουθήσουν, να βάλουν σε τάξη τα οικονομικά τους ή να λάβουν ψυχολογική στήριξη.

Η Αλτσχάιμερ είναι μια γεροντική άνοια του τύπου Αλτσχάιμερ ή απλά Αλτσχάιμερ και είναι η πιο κοινή μορφή άνοιας. Είναι μια ασθένεια μη θεραπεύσιμη, εκφυλιστική, και θανατηφόρα η οποία περιγράφτηκε αρχικά από το γερμανό ψυχίατρο και νευροπαθολόγο Αλοΐσιο Αλτσχάιμερ το 1906 (εξού και το όνομα). Γενικά εντοπίζεται στους ανθρώπους πάνω από 65 ετών, αν και η λιγότερο συχνά, πρόωρος Αλτσχάιμερ μπορεί να εμφανιστεί πολύ νωρίτερα, ίσως και πριν τα 50.

Κατα εκτίμηση 26.6 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν παγκοσμίως Αλτσχάιμερ, και αυτός ο αριθμός μπορεί να τετραπλασιάσει μέχρι το 2050. Αν και ο κάθε πάσχων έχει Αλτσχάιμερ με έναν ιδιαίτερο τρόπο, υπάρχουν πολλά κοινά συμπτώματα. Τα πιο πρόωρα αισθητά συμπτώματα της ασθένειας δυστυχώς συχνά δεν διαγνώσκονται σαν Αλτσχάιμερ αλλα σαν κάτι διαφορετικό, π.χ στρές ή άλλες ψυχολογικές διαταραχές. Στα πρώτα στάδια, το συνηθέστερο αναγνωρισμένο σύμπτωμα είναι απώλεια μνήμης, όπως και η δυσκολία στην επαναφορά στην μνήμη πρόσφατων γεγονότων.

Όταν ένας γιατρός ειδοποιηθεί ότι το Αλτσχάιμερ είναι υποψήφιο, η διάγνωση επιβεβαιώνεται συνήθως με διανοητικές αξιολογήσεις και γνωστικές δοκιμές, που ακολουθούται συχνά από ακτινογραφίες κτλ του εγκεφάλου. Με την προόδο της ασθενειας, τα συμπτώματα περιλαμβάνουν σύγχυση, οξυθυμία, την επιθετικότητα, ταλάντευση διάθεσης, διακοπή ομιλίας, τη μακροπρόθεσμη απώλεια μνήμης, και τη γενική κοινωνική απόσυρση του πάσχοντος καθώς οι αισθήσεις τους μειώνονται.

Βαθμιαία, οι σωματικές λειτουργίες μειώνονται, οδηγώντας τελικά στο θάνατο. Η πρόγνωση είναι δύσκολο να αξιολογηθεί, καθώς η διάρκεια της ασθένειας ποικίλλει. Το Αλτσχάιμερ αναπτύσσεται για μια απροσδιόριστη χρονική περίοδο, και μπορεί να αναπτυχθεί για χρόνια. Η μέση υπολογιζόμενη διάρκεια ζωής μετά από τη διάγνωση είναι περίπου επτά έτη. Λιγότεροι από 3% των ατόμων ζουν περισσότερο από δεκατέσσερα έτη μετά από τη διάγνωση. Η αιτία και η πρόοδος η της ασθένειας δεν είναι κατανοητή καλά ακόμη. Η έρευνα δείχνει ότι η ασθένεια συνδέεται με πλάκες στον εγκέφαλο. Από το 2008, περισσότερες από 500 κλινικές δοκιμές ερευνούν πιθανές θεραπείες για την ασθένεια, αλλά είναι άγνωστο εάν οποιεσδήποτε από τις αυτές θα αποδειχθεί επιτυχής. Πολλά μέτρα έχουν προταθεί για την πρόληψη του Αλτσχάιμερ, αλλά η αξία τους είναι μη αποδεδειγμένη ακόμη στην επιβράδυνση ή τη μείωση της δριμύτητας της ασθένειας.

Η διαρξής διανοητική εγρήγορση, η σωματική άσκηση, και μια ισορροπημένη διατροφή συστήνονται σαν πιθανή πρόληψη. Επειδή η Αλτσχάιμερ δεν μπορεί να θεραπευτεί και είναι εκφυλιστική, η διαχείριση των ασθενών είναι πολύ σημαντική. Ο/Η σύζυγος ή έναν στενό συγγενής συχνά παιρνουν το βάρος της φροντίδας του ασθενή. Στις αναπτυγμένες χώρες, το Αλτσχάιμερ είναι μια από τις δαπανηρές ασθένειες στην κοινωνία.

ΠΗΓΗ