Editorial

Βολεύτηκα ...

src mit

Βολεύτηκα στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου με έναν ασφαλή οδηγό και μια χαλαρή παρέα, ακούγοντας Κότσιρα σε εκείνο το βροχερό ταξίδι. Και ταξίδεψα ευχάριστα με το σώμα και την ψυχή. Βολεύτηκα στον καναπέ με την φλις κουβερτούλα και το φλιτζάνι με καφέ δίπλα στο τζάκι, κάνοντας σκέψεις και κρατώντας σημειώσεις για το επόμενο άρθρο μου. Βολεύτηκα σε εκείνο το μαγαζί με τα «ελαφρώς» μεγάλα μεγέθη ρούχων, ώστε να μη μοιάζω σα δεμένος μπόγος μέσα σε αυτά τα extra small … large μανεκενίστικων διαστάσεων μοντελάκια.   

Ενώ βολεύτηκα και άνοιξα τη φαντασία μου και δημιούργησα και ικανοποιήθηκα. Αλλά ήμουν ο ίδιος μαχητικός και ανεξάρτητος άνθρωπος όπως πριν. Δεν μου καθόριζε κανείς τη διάθεση, τις αποφάσεις μου, τη ζωή μου. Ίσως γιατί βολεύτηκα πρόσκαιρα και επιλεκτικά. 

Αναρωτήθηκα γιατί ακούω συχνά τη φράση «βολεύτηκα σε αυτή τη δουλίτσα» ή «βολεύτηκα σε αυτή τη σχέση» ή χειρότερα «βολεύτηκα σε αυτό το γάμο και άραξα». Γιατί το λένε με καμάρι και ευτυχία; Γιατί ρίχνουν άγκυρα στο λιμανάκι τους; Εγώ πόσο λάθος μπορεί να είμαι όταν το εισπράττω σα βουτιά με τσιμεντένια παπούτσια;

Δημιουργία;  Περηφάνια;  Ανεξαρτησία;  Αγωνιστικότητα;  Πάθος;  Ζωή;

… Μόνο λέξεις;

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ