Editorial

Όλες μπορούν να γίνουν μάνες, όταν γίνουν είναι όμως;

src mit
Ναι πράγματι! Ο πιο δικός σου άνθρωπος, το οξυγόνο, η ίδια η ζωή, ο ήλιος, η αγκαλιά, το χάδι, η στοργή, η συγχώρεση, η συμπαράσταση, η καρτερικότητα, η υπομονή, με μία λέξη μπορούν να αποδοθούν: ΜΑΝΑ!

Ναι πράγματι! Η μάνα μιας ολόκληρης ζωής με την παρουσία της και τη βοήθειά της, ακόμα και μετά το θάνατό της με την ευχή και το παράδειγμά της.
... και η μάνα του Μάη, του ενός λουλουδιού και αν ή της καταναγκαστικής ζωγραφιάς του σχολείου, η μάνα του δήθεν για τον κόσμο και όχι της ουσίας ... «η τηλεμαμά».


Ναι πράγματι! Η μάνα της αυτοθυσίας, που δε διστάζει να προσφέρει τη ζωή της ή τον τρόπο της ζωής της, που είναι εκεί για να καλλιεργήσει την ψυχή  και το πνεύμα του παιδιού  της.
... και η μάνα παρτάκιας, που φροντίζει τον εαυτό της, βάζει το παιδί της σε δεύτερη μοίρα, το αφήνει απαίδευτο στην ψυχή και στο σώμα, που ξεπουλάει τα πάντα σε βάρος της παιδείας και του μέλλοντός του, μόνο για τα πάθη και τα καπρίτσια της.


Ναι πράγματι! Η μάνα που σηκώνεται χαράματα για να φροντίσει το παιδί της και να του φτιάξει φρέσκο φαγάκι και να του ετοιμάσει καθαρά ρούχα, για να το ξεπροβοδίσει ή να το γλυκοκοιτάξει στο κάγκελο του σχολείου.
... και η μάνα που κοιμάται ως το παρά πέντε και φεύγει βιάστηκα, το ταΐζει κατεψυγμένα – προμαγειρευμένα, για να προλάβει το μποτέ της και τη βόλτα της.

Ναι πράγματι! Η μάνα που κάθεται με υπομονή να εξηγήσει στο παιδί της το καθετί με ωραίο τρόπο και να του μάθει πρώτες πρώτες τις λέξεις «ευχαριστώ – παρακαλώ – συγνώμη».
... και η μάνα της τιμωρίας και της υστερίας, του ξύλου και της μαζικής εφαρμογής των οδηγιών του ψυχολόγου του σχολείου, χωρίς να μπει στη σκέψη της μοναδικότητας του ατόμου και του σεβασμού της προσωπικότητας του παιδιού της.

Ναι πράγματι! Η μάνα που μεγάλωσε τα παιδιά μιας άλλης με αυτοθυσία, αγόγγυστα, με χαρά και περηφάνια. Που υιοθέτησε παιδιά, πολλές φορές άλλου χρώματος και άλλης εθνικότητας.
... και η μάνα που εγκατέλειψε το παιδί της για κάποιο ιδιαίτερο δικό της λόγο ή καθοδηγεί το παιδί της προς το δικό της συμφέρον αδιαφορώντας για το μέλλον και τις σχέσεις του.


Και βέβαια ας μην ξεχνάμε τη Μήδεια, γιατί και αυτή μάνα ήταν!

Τώρα νομίζω ότι μπορούμε να πούμε «χρόνια πολλά» και να κάνουμε όσα «like» θέλουμε σε όποια μάνα, ανάλογα με την παιδεία μας, την ψυχή μας, το μυαλό μας ...    

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ